Κούνημα του δαχτύλου και ασυνείδητος πάνε μαζί εκτός αν…..

Σταματήστε να κουνάτε το δάχτυλο – Τα αδέσποτα είναι ευθύνη όλων μας.

Η εύκολη λύση είναι πάντα το παράπονο: «Να τα μαζέψει ο Δήμος»,

«Πού είναι οι εθελοντές;».

Όλοι ξέρουν να υποδεικνύουν, αλλά ελάχιστοι να βοηθούν.

Η πραγματικότητα στον Δήμο μας είναι αμείλικτη: Καταφύγιο δεν υπάρχει, οι εθελοντές έχουν στερέψει από δυνάμεις και οι εγκαταλείψεις έχουν ξεπεράσει κάθε όριο, φτάνοντας τις 5 την ημέρα.

Νέες ψυχές εμφανίζονται καθημερινά στους δρόμους. Πόσα ζώα να προλάβουν να ταΐσουν και να περιθάλψουν λίγοι άνθρωποι;

Αυτά τα πλάσματα δεν είναι «προβλήματα προς απομάκρυνση». Είναι ψυχές που πεινάνε, πονάνε και αντιλαμβάνονται τον φόβο και την απόρριψη.

Αντί λοιπόν να κατηγορείτε όσους παλεύουν καθημερινά σε αυτόν τον κυκεώνα, γίνετε μέρος της λύσης:

* Βάλτε ένα μπολ: Λίγο νερό και λίγη τροφή έξω από το σπίτι σας, ή έστω πιο μακριά, σε ένα χωράφι.

* Ανοίξτε το σπίτι σας: Υιοθετήστε ή φιλοξενήστε ένα κουτάβι ή ένα ενήλικο ζώο που υποφέρει.

* Σταματήστε την αδιαφορία: Η αδιαφορία της γειτονιάς γεμίζει τους δρόμους, όχι η υποτιθέμενη ολιγωρία των εθελοντών.

Την επόμενη φορά που θα θελήσετε να διαμαρτυρηθείτε, αναρωτηθείτε:

Εγώ τι έκανα σήμερα για να αλλάξει αυτό?

Οι καινούργιες αφίξεις … στον δρόμο.

Έχουμε απάντηση στον σκύλο που τον παράτησαν;