Volta Sth Dirfh
Είμαστε πιτσιρικάδες τέλη Αυγούστου, έχουμε ξεκινήσει πιτσιρικάδες 15 χρόνων παιδιά, να πάμε με τα πόδια στον Αη Γιάννη στα Κατούνια λόγω της Μνήμης του .
Αλλά και να μείνουμε μερικές μέρες μόνοι μας .
Δεν είναι και λίγο πραγμα για την ηλικία μας.,τώρα πως μας άφηναν από το σπίτι μας είναι μια απορία που δεν την έχω λύσει ακόμη.
Έχουμε ενα οδηγό μεγαλύτερο απο εμένα που μας είπε, ότι ξέρω εγώ το δρόμο ,θα κόψουμε και δρόμο μάλιστα.
Οι υπόλοιποι σαν τα μουρλά συμφωνήσαμε .
Βέβαια πρίν φτάσουμε στην Ράχη αντί να έχουμε συνέχεια ανηφόρα ....εμείς κατηφορήζαμε!
Κάποια στιγμή είχε πιάσει ομίχλη άρχιζε να νυχτώνει κιόλας και εμείς αντί για Ράχη πηγαίναμε για τον πάτο του βουνού.
Κάποιος απο μας είπε το Αυτονόητο " δεν γίνεται να ανεβαίνεις ανηφόρα ,κατηφορίζοντας!!!.
Συμφωνήσαμε όλοι .....μέχρι και οδηγός που κατάλαβε ότι δεν ηγούνταν στην πλατεία των Ψαχνών αλλά σε πολύ δύσκολο μονοπάτι μέσα στο βουνό.
Ένας κολλητός ξάδερφος αγαπημένος είχε μείνει λίγο πιο πίσω άκουσε την κουβέντα ,μάλλον τις φωνές πρίν την αγωνία και μας λέει εντελώς φυσικά "
Έχει ενα μονοπάτι , εδώ βλέπω!
Αλλά προς τα πάνω "
"Προς τα πάνω?????
Φωνάζαμε όλοι ,αυτό είναι ,σωθήκαμε είπαμε απο μέσα μας!!!
Πάμε!!!
Όντως και έτσι ήταν !!
Σε λιγότερο απο μια ώρα φτάσαμε στην Ράχη είχε νυχτώσει ,η ομίχλη ηταν πολύ πυκνή έκανε κρύο ,είχαμε αργήσει.
Μόνο ενα θαύμα θα μας κέρδιζε τις ώρες που χάσαμε πράγμα που δεν σκεφτόταν κανένας .
Όμως το άγχος άρχισε να κερδίζει την άγνοια κινδύνου που ηταν και το φαβορί .
Έτσι την φλυαρία της χαράς αφού βρήκαμε το δρόμο ,διαδέχτηκε μια σιωπή αγωνίας τι αλλη γκάφα θα κάναμε!!
Ξάφνου κατεβαινοντας την Ράχη βλέπουμε φώτα απο ενα φορτηγό ,σε λίγο μας έφτασε .
Σταμάτησε ,ο οδηγός ,γνωστός, μας είπε για που πάμε
Του απάντησα Μόνο στα Κατούνια πάει ο δρομος ,εκεί πάμε .
Μας είπε καλή συνέχεια ...και εξαφανίστηκε!!
Απογοητευτηκαμε όλοι ,είχε μια ολόκληρη καρότσα άδεια !!
Μάλλον δεν φορούσαμε την ανάλογη ενδυμασία καρότσας!!!
Όμως εμείς συνεχίσαμε !!!
Μετά από λίγο ξαναβλεπουμε φώτα απο φορτηγό και αυτό σταμάτησε μπροστά μας
Ένας ηλικιωμένος Κύριος που αργότερα μάθαμε ότι τον ελεγαν,Μπαλαουρα.
Κλασική φιγούρα φορτηγατζη ,μάλιστα είχε και ενα ψιλό μουστάκι, μας λέει :
" Που πάτε ρε παιδιά μες την νύχτα και με αυτόν τον καιρό?"
Του απάντησα πάλι εγώ : Στα Κατούνια πάμε,ομως μετά πόδια !!
-Αν θέλετε ανεβείτε στην καρότσα ,μην πάτε με τα πόδια, μας είπε !!
Πρίν τελειώσει την κουβέντα έχουμε κάνει ρεσαλτο και έχουμε πιάσει θέση κιόλας!
Μετά όλα έγιναν πάλι..φυσιολογικά !!
Χάριν του οδηγού που ουσιαστικά μας έσωσε!
